Atrakcje Krainy Wielkich Jezior

Niżej prezentujemy opis najbardziej popularnych zabytków i innych atrakcji znajdujących się w odległości do 50 km od Schroniska

 

 

Ryn – Zamek Krzyżacki

Najstarsze informacje o Rynie pochodzą z Kroniki Wiganda z Marburga z 1377r, i ten rok przyjmuje się , za początek budowy ryńskiego zamku (niektóre źródła podają 1376r. , a prace archeologiczne sugerują, że nastąpiło to o cale 100 lat wcześniej).

Zamek zbudowano na wzgórzu najprawdopodobniej w miejscu istniejącego niegdyś galindzkiego grodu, pomiędzy dwoma jeziorami, z których jedno – Ołów, stanowiło naturalną fosę. Ponoć jezioro i zamek przypominały Krzyżakom rzekę Ren (Rhein) i.zamki nad nią stojące – stad być może wzięła się nazwa Ryn – ale to tylko legenda. Jak było na prawdę- nikt nie wie. Pod koniec XIVw. Zamek stał się siedzibą Komturii i jego znaczenie wyraźnie wzrosło. Pierwszym ryńskim Komturem był Fryderyk von Wallenrod. W dwa lata po wybudowaniu zamku ówczesny Wielki Mistrz Zakonny Winrich von Kniprode przybył do Rynu, aby zlustrować i .przejąć zamek, a powrócił do Malborka drogą wodną. W ten sposób od 1378r Ryn miał połączenie z .Bałtykiem.

Oprócz funkcji militarnych zamek pełnił rolę administracyjno-gospodarczą , zaopatrując Zakon m.in. w ryby, miód i mięso dzikiej zwierzyny. Mimo strategicznego położenia , grubych murów i.masywnej konstrukcji zamek nie oparł się oblężeniu powstańców Związku Pruskiego w połowie XVw. Ocalałych, zbiegłych Krzyżaków bezlitośnie topiono w okolicznych jeziorach i bagnach. W.krzyżackie władanie powrócił po niespełna roku, odbity przez zaciężne wojska. Wraz z zamkiem rozwijała się osada (podzamcze), która dała początek przyszłemu miastu. W końcu XVw. podzamcze otrzymało prawo osiedla targowego, co w znacznym stopniu przyczyniło się do jego rozwoju. W.XVIw. Ryn stal się centrum administracyjno-osiedleńczym.

W 1723 roku Ryn otrzymał prawa miejskie. Miało to ułatwić odbudowę i stanowić bodziec do dalszego rozwoju.Przybywającym tu osadnikom oferowano wiele przywilejów.

Do końca XVIIIw. Ryn był miastem czysto polskim. W XIXw. zaczęto prowadzić systematyczną i stanowczą akcję germanizacyjną. Sprowadzano nowych osadników z Niemiec, ograniczając lub nawet zakazując osiedlania Polakom. W połowie XIXw. stosunek ludności polskiej do niemieckiej wynosił 2 do 1. Podczas ogłoszonego w 1920r. plebiscytu za Polską nie padł już ani jeden głos.

W mieście znajdują się i inne obiekty zabytkowe: wiatrak holenderski , młyn oraz wiele kamieniczek. Obecnie zamek po gruntownym remoncie został zaadaptowany na hotel.

Twierdza Boyen

Twierdza Boyen w Giżycku powstała w latach 1843 – 1855 jako obiekt blokujący strategiczny przesmyk pomiędzy jeziorami Niegocin i Kisajno. Na początku kwietnia 1843 r. król Fryderyk Wilhelm IV wydał rozkaz rozpoczęcia budowy twierdzy. Opracowany został projekt, który zakładał wybudowanie na planie sześcioboku ziemno–murowanego fortu zaporowego w bezpośrednim pobliżu miasta na tzw. Wyspie Giżyckiej.

Do fortu miały prowadzić drogi wjazdowe przez bramy Giżycką, Kętrzyńską, Prochową i Wodną, zaś całość otaczać miał mur Carnota o długości 2303 m. Ceremonia wmurowania kamienia węgielnego mająca miejsce 4 września 1844 r., stanowiła początek właściwego etapu budowy Twierdzy.

W roku 1846 postano­wiono uhonorować jednego ze zwolenników i inicjatorów budowy tego obiektu, gene­rała von Boyen, nadając powstającej twierdzy jego miano.

Twierdza została przygotowana dla załogi liczącej około 3000 żołnierzy. Garnizon giżycki utworzono w 1859 roku. Od roku 1889 w Giżycku funkcjonowała komendantura, natomiast w 1902 roku w Twierdzy Boyen umieszczono składnicę artyleryjską.

Z punktu widzenia strategii obronnej linia Wielkich Jezior Mazurskich odgry­wała istotną rolę.  W tym momencie giżycki fort odgrywał również istotną rolę w mobilizacji wojsk na terenie Mazur, a gdy po przeprowadzeniu mobilizacji większość armii została wyprowadzona z Giżycka, w mieście pozostało pod komendą płk. Busse ok. 4000 żołnierzy. Siły te przeprowadziły liczne wypady godzące w poszczególne oddziały nadciągającej armii rosyj­skiej, a następnie w sierpniu 1914 roku skutecznie broniły Twierdzy Boyen przed rosyjskim natarciem.

Po I wojnie światowej zmieniono zastosowanie twierdzy, tworząc w niej między innymi szpital.  W okresie wojny w fortyfikacji miał swą siedzibę ośrodek Abwehry szkolący żołnierzy z armii gen. Własowa, którzy przeszli na niemiecką stronę. W czasie ataku na miasto w styczniu 1945 roku twierdza została opuszczona bez walki.

Od roku 1945 Twierdza Boyen przeszła w ręce Wojska Polskiego. Od la 90-tych Twierdza Boyen stała się miejscem często odwiedzanym przez turystów.

Most obrotowy w Giżycku

Most obrotowy został zbudowany w 1889r. przez firmę Beuchelt & Co. Grünberg in Schlesien z.Zielonej Góry. Most zbudowano w celu zapewnienia dogodnego połączenia miasta z Twierdzą Boyen zbudowaną w latach 1844-1857. Ówcześni inżynierowie skonstruowali ponad 20-to metrowej długości i 8-mo metrowej szerokości ruchome przęsło o oryginalnym sposobie zwodzenia w bok, a nie do góry jak to się odbywało w tradycyjnych tego rodzaju konstrukcjach.

Most ważący ponad 100 ton za pomocą odpowiednich przełożeń może być obracany ręcznie przez jednego operatora.

Cała operacja otwierania mostu zajmuje jednemu człowiekowi ok. 5min. Jest jedną z niewielu tego typu konstrukcji w Europie. Most otwierany jest według dziennego rozkładu dostosowanego do rozkładu rejsów statków Żeglugi Mazurskiej.

Wilkasy. Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna „Wilk-asy”

Ścieżka rowerowa z Wilkas do Strzelc,Bogaczewa.

Wilczy Szaniec

W Europie istniało kilka kwater głównych Wodza Trzeciej Rzeszy. Większość wojennych kwater, tak jak Wilczy Szaniec, znajdowało się w oddaleniu od dużych miast, wewnątrz dużych kompleksów leśnych, otoczonych jeziorami i bagnami co ułatwiało ukrycie przed oczami pilotów i.prawie niemożliwy dostęp lądem. W lipcu 1940 roku twórca „Organisation Todt„, 50-letni gen. mjr dr inż. Fritz Todt otrzymał zadanie budowy tajnego obiektu w Die Görlitz (Gierłoż). Inżynierowie Todta byli znakomitymi specjalistami od budowy umocnień wojskowych i bunkrów. Dlatego to właśnie jemu zlecono przygotowanie jednego z najsłynniejszych i najtajniejszych obiektów II Wojny Światowej – kwatery kętrzyńskiej nazwanej „Wilczym szańcem” – „Die Wolfschanze„.

Wczesną jesienią, pod pozorem budowy zakładów chemicznych „Askania” w Gierłoży rozpoczęto prace. Wiosną 1941 roku umocniono nawierzchnie dróg, założono bocznicę kolejową a.na rozległych łąkach wybudowano lotnisko. Pod drzewami powstawały bunkry i umocnione zabudowania. Główne bunkry nie posiadały okien i kształtem przypominały prostokątne bloki betonowe lekko zwężające się do góry a do ich wnętrza prowadziło kilkoro drzwi. Ze zdjęć wykonanych w bunkrach wynika niezbicie, iż musiały istnieć tutaj podziemia o kilku kondygnacjach. Piętra były zaopatrzone w windy i inne specjalne zabezpieczenia. Wilczy szaniec odznaczał się niezwykle skomplikowanym systemem bezpieczeństwa, który zawiódł tylko raz gdy płk Claus hrabia Schenk von Stauffenberg przemycił bombę.

Ścisły obszar kwatery wynosił 250ha, lasu – 800ha. Całość zabezpieczona była zaporami z drutu kolczastego oraz polami minowymi o szerokości od 50 do 100m. Cały obszar kwatery składał się z.trzech koncentrycznie położonych stref bezpieczeństwa.

 

Park Dzikich Zwierząt Kadzidłowo

Znajduje się na terenie Puszczy Piskiej. Celem Parku jest umożliwienie poznania przede wszystkim gatunków rodzimych. Położenie Parku na śródleśnych łąkach umożliwia bytowanie zwierząt w warunkach zbliżonych do naturalnych. Większość zwierząt jest zaprzyjaźnionych człowiekiem, dlatego też możliwe jest wejście do niektórych gatunków na ich obszerne wybiegi a nawet karmienie, głaskanie i podziwianie z bliska. Ze względu na rozległość terenu i jego charakter, zwiedzanie Parku odbywa się tylko z przewodnikami, którzy opowiadają o poszczególnych zwierzętach, ich biologii, zwyczajach oraz potrzebie ochrony. Dotyczy to przede wszystkim gatunków rzadkich rzadkich ginących, jak ryś, wilk, puchacz, cietrzew, głuszec, jarząbek. Dużym sukcesem jest ich rozmnażanie na terenie Parku, co świadczy o odpowiednich warunkach ich utrzymania. W Parku prowadzone są prace związane z ochroną i reintrodukcją gatunków obecnie ginących lub zagrożonych, jak kuraki leśne czy ryś nizinny. Patronem Parku jest znany przyrodnik i patriota  Benedykt Dybowski, który zesłany na Syberię przyczynił się do poznania przyrody tej części świata. W związku z tym w Kadzidłowie znajduje się też grupa zwierząt Syberii i Dalekiego Wschodu.

Węgorzewo-Mamerki

W Mamerkach, na Mazurach, nad Kanałem Mazurskim, około 8 km od Węgorzewa, 22 km od Giżycka, 25 km od Kętrzyna, a 18 km od Gierłoży znajduje się jeden z najlepiej zachowanych w Polsce kompleks niezniszczonych bunkrów niemieckich z okresu II wojny światowejKwatera Główna Niemieckich Wojsk Lądowych (OKH). W latach 1940-1944 zbudowano dla potrzeb 40 najwyższych generałów i feldmarszałków, 1500 oficerów i żołnierzy Wehrmachtu około 250 obiektów, w tym 30 schronów żelbetowych, które niezniszczone zachowały się do naszych czasów. W skład kompleksu wchodzi bunkier „gigant”, którego ściany i stropy mają grubość 7 metrów. W bunkrze tego typu mieszkał podczas wojny Adolf Hitler. Korytarze i wnętrza schronów są niezniszczone i dostępne dla turystów. Zachowały się zejścia do kanałów oraz cały kanał techniczny łączący bunkry numer 28 i 30. Niemcy nie zdążyli wysadzić schronów, zostały one opuszczone bez walki przez wojska Wehrmachtu w styczniu 1945.

Muzeum Owczarnia

Usytuowana malowniczo na pagórku, wśród lasów, jeszcze w XIV i XV w. była wyspą na jeziorze gdzie hodowano owce. W XIX w. po melioracjach po jeziorze zostały nieliczne ślady a miejscowość przekształcono w majątek ziemski. Obecnie istnieje 8 zabudowań. Z dala od zgiełku miast, w zacisznej, malowniczej miejscowości w otoczeniu lasów i łąk znajdą Państwo zakątek idealny na spędzenie wolnego czasu, czasu potrzebnego na zdystansowanie się od codziennych spraw i prawdziwy wypoczynek na łonie natury.Teren Muzeum Mazurskiego zajmuje część budynków po byłym majątku ziemskim, przed II Wojną Światową obejmującym około 200ha ziemi. Ostatnim właścicielem była rodzina Rodhe. Zbiory i eksponaty zajmują budynek z poł. XIX wieku postawiony dla czterech rodzin. Jest to dom szerokofrontowy, dwutraktowy z centralnie usytuowaną czarną kuchnią. W obecnej chwili zaadoptowany na sale ekspozycyjne, które prezentują około 1000 przedmiotów podzielonych na następujące grupy tematyczne: – Etnografia Warmii i Mazur – Izba sypialniana z lat 20 i 30 dwudziestego wieku – Izba z XIXw. – Czarna kuchnia (XIXw.) – Kuchnia z lat 1920/1930 – Znaleziska po I i II Wojnie Światowej – Salonik/pokój wypoczynkowy (XIX/XXw.) – Mapy, dokumenty, książki Głównym celem Muzeum Mazurskiego w Owczarni jest uchwycenie ducha czasu minionych epok.

 Piramida w Rapie

 

Zbudowany w 1811 w mazurskiej wsi Rapa grobowiec rodzinny pruskiego rodu baronów von Fahrenheid, zaprojektowany przez bliżej nieznanego architekta. Często uważa się, że jest nim Bertel Thorvaldsen, jednak nie ma jednoznacznych dowodów na poparcie tej tezy. Charakterystyczną cechą budowli jest kształt, przypominający starożytne egipskie piramidy.

Wioska Indiańska

„Indiańska Wioska” na skraju miejscowości Spytkowo koło Giżycka to plenerowe muzeum, w którym w kilkunastu namiotach indiańskich zwanych tipi prezentowanych jest ponad sto eksponatów obrazujących życie dawnych Indian z obszaru Wielkich Równin. Eksponaty zaaranżowane w odpowiedni sposób tworzą poszczególne stacje tematyczne wioski, takie jak: kompletnie wyposażone domostwo typu tipi, stroje i broń wojowników, przedmioty związane z religią i magią, narzędzia, stroje i ozdoby kobiece, dziecięce zabawki itd. Przedmioty te ożywają w barwnych opowieściach profesjonalnie przygotowanych, posiadających bardzo bogatą wiedzę przewodników.

Kętrzyn – Zamek Krzyżacki

Kętrzyn. Zamek w Kętrzynie wybudowany został w II połowie XIV w południowo-wschodnim narożniku murów miejskich. W zamku istniały m.in. kaplica, piekarnia, kuchnia, młyn, słodownia i .browar, skład mięsa, silos zbożowy, spiżarnia, zbrojownia i prochownia. Najbardziej reprezentacyjne skrzydło północne zajmował pfleger – prokurator, urzędnik sprawujący władzę z.ramienia Zakonu. Przy zamku funkcjonował folwark. Po 1525r. zamek został siedzibą starostwa książęcego. W 1910r. zamek przejęło miasto; przed drugą wojną światową znajdował się tu urząd finansowy i mieszkania urzędników. Początkowo była to budowla trójskrzydłowa, zamknięta od strony zachodniej murem z .bramą wjazdową. Liczne przebudowy na przestrzeni stuleci, dostosowujące obiekt do pełnienia funkcji administracyjnych i mieszkalnych zmieniły wygląd obiektu. W styczniu 1945r. zamek został spalony. W trakcie odbudowy zamku w latach 1962-1966 przywrócono gotycki charakter budowli. Obecnie w kętrzyńskim zamku funkcjonują: Miejska Biblioteka Publiczna i Muzeum im. Wojciecha Kętrzyńskiego z interesującymi zbiorami regionalnymi.

 

Film o powiecie giżyckim

Pobierz film o powiecie giżyckim